Hammies Home

Down Under

2008-08-05T14:12:00.006+02:00

Fffff, Ffffff, Dit blog moet even afgestoft worden. Dat had ik al voor onze trip naar Australie willen doen, maar toen wilde de computer niet meewerken. Of hij volledig gechrashed is zien we na de vakantie wel.
Voorlopig laten we de boel de boel en zijn afgereisd naar de andere kant van de wereldbol.

Schiphol
De lange reis begint met wachten. We zijn natuurlijk ruim op tijd op Schiphol en daar blijkt dat Australie bijzonder strikt is met de veiligheidsregels en worden zelfs de gesealde zakjes met spullen uit de TaxFree niet toegestaan. Dat komen wij te weten van de verkoopster in parfumwinkel dus de goedkope lekkere luchten laten we toch maar staan. Jammer als onze eindbestemming Hong Kong was geweest, was het geen probleem geweest.

Hong Kong
De reis duurt lang maar vliegt voorbij. Om vier uur wordt het warm eten al geserveerd en als een film die versneld wordt doorgespoeld wordt onze avond de nacht ingeleid. Het gevolg is dat we slecht slapen. Voor ons gevoel is het nog dag en de oncomfortabele stoelen houden ons ook wel wakker. Na elf uur raken we de Chinese bodem. We hebben de hele dag en een deel van de avond de tijd om het centrum van Hong Kong te bekijken. De plannen om de stad te verkennen worden snel bijgesteld als we het station van KowLoon uitkomen en de warmte als een natte deken op ons valt. Het wandelen op straat wordt afgewisseld met een vlucht in een overdekt winkelcentrum om het daarna toch maar weer buiten te proberen.
We hebben bij de haven een prachtig uitzicht over het zakencemtrum van Hong Kong waar de hoeveelheid wolkenkrabbers afschuwelijk indrukwekkend zijn. De vrolijk versierde straten met de uitbundge Chinese karakters hebben een hele andere sfeer. We verbazen ons over de bamboesteigers en flats die door de talloze aircokasten ontsierd worden. De warmte benadrukt de onaangename luchtjes van afval en gedroogde garnalen en als we weer een winkelcentrum ingaan worden we daar verdreven door de hoeveelheid mensen die hier massaal op zondagmiddag hun inkopen doen. Of in ieder geval zich vergapen aan de producten in de dure winkels.

We eten wat in het Hard Rock cafe, terwijl de hits van o.a. Elvis, Queen, U2 via grote schermen ons eten opluisteren.

Het is al donker als we om zeven uur in een verlicht Hong Kong onze weg zoeken naar het station. De enorme vochtige warmte is wat afgenomen. Het is nog net geen middernacht als we opvliegen richting Australie.

Het slapen gaat iets beter, we hebben iets meer zitruimte en komen op de afgesproken tijd aan in Adelaide.

Adelaide

Het is klein vliegveld en we zijn op dat moment de enige nieuwkomers. We worden besnuffeld door Benson die getraind is etenswaren op te sporen. Het is een slim hondje, want hij ruikt dat ik zaterdag een appel in de tas heb gehad. De appel is allang verteerd, maar wij zijn meteen verdacht. Ook onze handbagag wordt net als bij alle andere reizigers helemaal leeggehaald. Maar om het goed te maken mogen we onze schoenen uitdoen en worden deze helemaal schoongemaakt! Hollands vuil is ongewenst. En arme Ineke maar op ons wachten! De Australische kou werd verzacht door haar warme welkom. Onze eerste dag werd ook uit de lucht flink gezegend. De buien zijn wel krachtig, maar duren gelukkig kort.

Ik heb het gevoel dat ik in een voliere terecht gekomen ben. Zoveel tropisch gekwetter! Op onze eerste wandeling meteen al Kaola's ontmoet en de eerste kangaroo gezien.

's avonds gezellig uit eten en gezellig bijgekletst. Daardoor later na bed dan gepland, maar toch veel slaap ingehaald.

We staan daardoor helemaal uitgerust op en dan is het alweer tijd om bij Anneke op bezoek te gaan. Ook daar vliegen behalve de vogels de tijd voorbij en gelukkig nemen we de paraplu mee als we gaan wandelen. Arme gastvrouwen. Normaal blijven ze thuis met slecht weer, maar omdat wij ons niet door een buitje tegen laten houden, gaan ze dapper mee.

Ik snuif nu al twee dagen de Australische lucht op en Ben heeft inderdaad gelijk. Het is een aparte kruidige lucht en als hij gelijk krijgt, zal ik dit nergens ter wereld ruiken. Gelukkig hebben we nog heel wat weken om te snuiven.

Bloemencorso

2008-04-26T22:14:00.000+02:00

De bollenstreek is dit weekend overstroomt met toeristen. Allemaal komen ze voor de bollen. Eén keer per jaar, zo'n vier weken lang biedt deze omgeving een bijzonder kleurrijke blik. Het geurt heerlijk naar hyacinthen en de felle kleuren van de tulpen zijn af en toe verblindend.
Het bloemencorso is hierbij al jarenlang een traditie. Omdat we op steenworp afstand van de route wonen, nemen we het ook dit jaar weer op in onze fietsroute. Er zijn ongekend veel mensen op de been. Het aantal praalwagens neemt naar mijn gevoel wel af terwijl de luxe versierde wagens (pure reclame optocht) toeneemt.
Met een ommetje weer terug naar huis waar de zonnige tuin een oase van rust is.

Off Road

2008-04-19T21:31:00.001+02:00

Het is ieder jaar weer lastig om een leuk verjaardags kado voor Cor te verzinnen. Echte hobby's heeft hij niet en je wil ook niet altijd hetzelfde geven.
Door onze plannen voor de trip naar Australië kwam ik op het idee om een cursus off-road rijden te geven. Er zijn daar nl. plekken (wij komen daar niet) waar je alleen maar met een 4wheeldrive kan rijden.
Na wat speuren op het internet kwam ik uit bij het bedrijf Traffic Control, een van de weinig bedrijven waar ze ook de auto ter beschikking stellen. Je zit wel met z'n tweeën in de auto. Wil je alleen rijden is het bij na 2x zo duur. Ik wilde Cor graag alleen laten rijden dus had ik bedacht om me samen met hem in te schrijven en dan zou hij lekker alleen kunnen rijden en ik foto's maken. Dat is niet helemaal gelukt want ik ben uiteindelijk óók achter het stuur gezet.
De dag begon met koffie en gebak en een uurtje theorie over de 4wheeldrive. Daarna kwam het leuke praktijkwerk. Er waren een aantal mensen met eigen auto die in een aparte groep het bos in gingen.
Hun route was afgestemd om de auto's zonder krassen en schade de dag door te krijgen. Wat hebben ze veel gemist! Wij zijn met onze Suziki's alle mogelijke wegen ingeslagen en hebben veel, heel veel plezier gehad. Ik heb maar 1 klein boompje geraakt en op een enkele uitzondering na heeft elke auto wel een keer vast gezeten.
Het zij door te weinig gas, of naar beneden juist te veel, of door het niet loslaten van de koppeling. Dat is toch moeilijker af te leren dan je denkt. We waren gewaarschuwd en hadden kleding aan die tegen een stootje kon, maar dat we zoveel modder zouden happen, daar had niemand bij stil gestaan.
Het was een leuke, leerzame ervaring!

Groningen

2007-12-27T15:34:00.000+01:00

Vandaag staat Groningen op het programma. De weersvoorspellingen zijn niet optimaal (in het noorden regenkans) maar gewapend met een paraplu gaan we toch. Hoewel we nog van plan zijn het Groninger museum te bezoeken komt dat er niet van. Het blijft bij winkelen en wat site seeing. Behalve de grote winkelstraat zijn er talloze leuke winkeltjes te bezoeken. De gure wind doet ons behoorlijk af koelen en aan de eind van de middag houden we de stad voor gezien en zakken weer af naar het zuiden. De buit heb ik binnen: een nieuwe ketiing met bijpassende oorbellen!!

2007-07-12T22:02:00.000+02:00

Water. Wij vinden het niet fijn om teveel vocht tijdens onze vakantie te hebben, maar een digitale camera kan daar helemaal niet tegen! In Schotland tijdens de laatste "beklimming" gebeurde het. Op 700 m hoogte kwam de wind met kracht 8 en harde regen genadeloos op ons neer. Ik had moeite mij staande te houden. De camera wilden we toch bij de hand houden en dachten dat hij tegen al dat water goed beschermd zou zijn. Nee dus. Als het water overal uitloopt weet je dat er geen redden meer aan is. Helaas. het was een prettig handzaam apparaat. Vandaag kwam zijn opvolger. Weer een Canon powershot A710 IS. Gelukkig. Kunnen we onze indrukken weer grenzeloos vastleggen

Uit de lucht

2007-05-30T22:10:00.001+02:00

Even uit de lucht....
De komende weken zullen er geen nieuwe posts te vinden zijn. Weg van computers en andere media. Alleen de rust en stilte tijdens de een wandelvakantie in Schotland. Daarna zal ik onze belevenissen van de Southern Upland Way hier neer pennen.

Oefentrip 3

2007-05-27T22:01:00.000+02:00

Vandaag op deze mooie eerste pinksterdag de laatste wandeling voor de vakantie. e lopen vanuit Katwijk richting Wassenaar. We volgen het Visserspad en dat betekent ploeteren door het zand. Halverwege komen we Schotse Hooglanders tegen. Alvast een voorproefje voor de echte hooglanders die we vanaf donderdag zullen ontmoeten. Het is goed wandelweer en er staat geen wind. We kunnen dus bij de Wassenaarse kiosk lekker op het terras zitten. Terug willen we eigenlijk over het strand maar het is hoog water en het loopt dus veel te zwaar. Dan toch maar weer het pad de duinen in.
Nog even een rustpauze aan het eind en dan de laatste loodjes naar de auto toe.

Oefentrip 2

2007-05-20T15:14:00.000+02:00

Vanwege wat knieproblemen een korte tocht vandaag. Vanmiddag wordt er een weersomslag verwacht maar nu is het nog heerlijk zonnig. In de tuin is het zelfs al te warm in de zon. Ik heb sinds gisteren een kniebandage om het gewricht wat meer stabiliteit te geven en dat wil ik (met bepakking)graag uit proberen. We maken een rondje Leidsevaart. Het is hier nog heerlijk rustig. Er zijn meer gezinnetjes die er op uit trekken. Familie gans en familie Meerkoet zijn ook op pad. Her en der worden we door kikkers aangemoedigd. We hebben de rugzakken wat aangepast en ze zitten daardoor ook beter. Het is wel een korte tocht, maar ze geven nergens problemen. ook de knie houd zich redelijk rustig. Dus voorlopig zijn we dik tevreden.

Oefenloop

2007-05-17T10:28:00.000+02:00

De vakantie komt al aardig dichtbij. Omdat we met volle bepakking gaan wandelen in Schotland moet er wel geoefend worden. Tot nu toe hebben andere verplichtingen voorrang gekregen, maar vandaag moet het er dus van komen. We blijven dichtbij huis en gaan een in de duinen wandelen. De auto willen we bij "ons" parkeerterrein zetten (Duindamseslag) maar het mooie weer en de voorjaarsvakantie heeft vele mensen hier naar toe gelokt. Het is er bomvol. We besluiten naar een volgend parkeerterrein te rijden wat aan de rechterkant van de weg verscholen tussen duingebied en bollenvelden ligt. Voor het eerst dat we de rugzakken om hebben en het valt ons erg mee. We hebben ze aardig gevuld maar ondanks dit oneffen en soms door het mulle zand, zware terrein valt niet tegen. We lopen richting Langevelderslag, daarna het voetpad richting Zandvoort om dan rechtsaf richting de Zilk af te slaan. Daar gaan we niet naar toe dat is te ver, dus halverwege weer terug. We genieten van de wandeling en prijzen ons gelukkig deze fraaie natuur zo dicht bij huis te hebben.
De link naar de route staat hieronder. Je kan inzoomen op de route en ook een aantal foto's zien die we onderweg genomen hebben

Koninginnedag

2007-04-30T13:57:00.000+02:00

Terwijl de mensen zich met hun rommel hebben geïnstalleerd op de vrijmarkt en anderen zich klaarmaken om daar te gaan kijken, rijden wij over verlaten snelwegen naar het noorden. Wij gaan vandaag naar Texel om het nieuwe huis van de Zethofjes te bewonderen. Ze zijn al helemaal ingericht en ook de tuin is klaar. Als we in Den Helder bij de boot aankomen blijkt niet iedereen op de vrijmarkt te zitten. Veel wandelaars en fietsers staan klaar om deze mooie zonnige dag op het eiland door te brengen. Zoals afgesproken worden we aan de overkant van de boot gehaald en rijden naar Den Hoorn. We zien de vlag al uit de kerktoren hangen en zijn net te laat voor de muziekuitvoering die vanaf deze toren wordt gegeven. Texel heeft geprobeerd de koninklijke familie op deze dag binnen te halen en omdat dit niet gelukt is, zorgen ze zelf maar voor een prins Willem Alexander en een prinses Maxima. Omdat dit in het gemeenschapshuis afspeelt en dit toevallig naast het huis is waar wij op bezoek zijn, geven wij acte de presence. Meelopen met de optocht gaat iets te ver. We gaan wel zelf heerlijk in de omgeving wandelen. Hoewel de wind niet kinderachtig is, zorgt de zon voor een aangename temperatuur. We lopen naar de oude bunker die nu als uitkijktoren uitnodigt voor een rustpauze. Omdat er al wandelend gevoetbald moet worden hebben de jongens wel even pauze nodig.

Het is vandaag niet alleen koninginnedag op Texel maar ook de dag van de meier blis. De Meierblis is een groot feest voor jong en oud waarbij een vuur van (afval) hout en takken op de avond van 30 april, ontstoken wordt. In elk dorp wordt al weken van tevoren brandbaar materiaal verzameld en op een grote hoop gegooid.
De meierblis is, voor zover bekend, een oud Germaans-heidens overblijfsel, ter ere van het zonnewendefeest, de overgang van winter naar zomer. De naam is een samenstelling van mei (de maand) en 'blis', een woord dat bliksem betekent en vermoedelijk een synoniem was voor vuur. Iedereen neemt zelf eten en drinken mee en de familie waar wij het gaan vieren, zijn druk bezig de grote pop op de houtstapel te bevestigen. Helaas laat de wind dit niet toe en moet er geimproviseerd worden.

Wij kunnen dit evenement niet in zijn volle glorie meemaken want de laatste boot moet gehaald worden. Terwijl we op de boot genieten van de ondergaande zon, is de hele horizon boven het eiland gevuld met de rookpluimen van deze Texelse traditie.

Paaswandeling

2007-04-08T23:44:00.000+02:00

Het prachtige weer op deze eerste paasdag nodigt uit tot een wandeling. We lopen gewoon onze neus achterna en komen langs de bijna uitgebloeide narcissen, de sterk geurende hyacinthen en de felgekleurde tulpen. Gelukkig hebben we zelf drinken bij ons want jammer genoeg vinden we geen uitspanning op onze weg en sjouwen maar door...

Swanburgerpolderroute

2007-04-06T21:36:00.000+02:00

Dandaag, goede vrijdag een heerlijke lentewandeling gemaakt. Al staan de bollenvelden nu vol in bloei wij zijn de andere kant opgelopen richting Kagerplassen. De zon scheen en al leek het aanvankelijk fris, al snel gingen de jassen uit. De Swanburgerpolderroute hebben we gevolgd, dat betekent twee keer met het voetveer over. Het was heerlijk rustig en er waren volop ganzen, meerkoeten fuuten, scholelksters en grutto's. Geniet mee..

Wim Helsen

2007-03-23T23:46:00.000+01:00

We zijn het bijna vergeten maar op het laatste moment zagen we de toegangskaartjes voor de voorstelling van vanavond. Wim Helsen "Bij mij zijt gij veilig" in het Trefpunt. Al vergeten waarom we naar deze Vlaamse caberetier wilde. Onbekend dus met open mind er naar toe, al waren we geestelijk ingesteld op een andere besteding van de vrijdagavond. We hadden er geen spijt van. Een zotte voorstelling met grappen die denk ik door de Vlaamse taal toch niet grof overkwamen.
Het blijkt dat hij in Brabant bekender is dan hier in het Westen. De voorstelling is een aanrader.

Frank 60

2007-03-15T14:17:00.000+01:00

Alweer een nieuw lid bij de club van 60.

Frank Gefeliciteerd!

Rypke 60

2007-03-11T22:53:00.000+01:00

Het kan niet op met de verjaardag. Vandaag kunnen we Rypke feliciteren met zijn 60ste verjaardag. Dat hebben we ook op gepaste wijze gedaan.

Verjaardag

2007-03-04T22:42:00.000+01:00

Het is van daag feest! Cor is jarig en dat vieren we met taart en een bezoekje aan Naturalis

Yara2

2007-02-24T22:46:00.000+01:00

We hadden vorige week al op kraambezoek gewild. Maar door de verkoudheid van Cor durfden we het toch niet aan en hebben we het een week uitgesteld. Maar vandaag konden we de lieve kleine Yara met eigen ogen bewonderen. De beelden spreken voor zich.

Van de boerka in de joggingbroek

2007-02-14T14:08:00.000+01:00

Een leuk artikel in het NRC van vandaag. De stichting Start to run wil moslima's aanzetten tot hardlopen. Al 150 vrouwen hebben de cursus gevolgd. Ik weet hoe leuk hardlopen kan zijn, dus vind het leuk dat er moeite gedaan wordt om dit moslimvrouwen ook te laten ervaren. Sommige zijn nog niet toe aan een trainingspak en dragen een djeballa. Goed dat dat kan want de sportkleding komt vanzelf wel. Het blijkt dat het hardloopgebeuren de vrouwen uit hun isolement haalt. Aanvankelijk waren ze toch wel bang voor het hun eigen gemeenschap en werd er gestart in de voetbalkantine bij de sportvelden, tussen de autochtonen. Nadat ze met een avondloop in Amsterdam hadden meegedaan en daar hartelijk ontvangen werden door de autochtone deelneemsters hebben veel van deze vrouwen hun jurk verruild voor een trainingsbroek. Een knap staalte van integratie dus. Jammer dat er dan toch Marokkaanse mannen zijn die dit maar niks vinden en zeggen dat ze de islam te schande maken. Aan de houding van de mannen zal dus nog gesleuteld moeten worden. Het is een positief artikel en het zou fijn zijn als deze vrouwen door het verkregen zelfvertrouwen (Ja, dat krijg je door hardlopen) hun sociaal-economische positie zou verbeteren

De eerste sneeuw

2007-02-08T22:14:00.000+01:00

Hoe spannend als je voor het eerst in je leven sneeuw ziet. Poes Tosca heeft dat vandaag ervaren. Helaas was het al donker toen we thuiskwamen en de sneeuw al een stuk gedooid, maar het was er niet minder spannend om. Eerst bij de keukendeur blijven staan en verbaasd kijken naar de sneeuwvlokjes die op je snuit vallen. Als blijkt dat dat niet gevaarlijk is, de eerste stapjes in de sneeuw. Dat is veel linker. Heel voorzichtig vervolgt ze haar weg. Ze blijft op haar hoede en sluipt door de tuin. Kijkt nog eens om haar heen en besluit dat ze dit nog niet aankan. Snel glipt ze naar binnen en vlucht in een veilige slaap.

Bewoners van Oegstgeest

2007-02-07T23:47:00.001+01:00

Kasteel Oud-Poelgeest
Groene kerkje (foto Hanneke van Werkhoven)

Alweer een stukje geschiedenis. Vanavond gaan 1300 jaar terug in de tijd en vragen ons af wie de bewoners van Oegstgeest waren. Waar komt de naam Oegstgeest vandaan. Antwoord op deze vragen geeft Drs. F. Zeiler, historicus die hier studie naar gedaan heeft en in een uitverkochte zaal van K&O zijn verhaal doet.
De volgende tekst is niet van mijzelf maar heb ik van geolocatie.nl gehaald.

OEGSTGEEST
Het gedeelte geest in de naam verwijst naar de geestgronden, die in de zeventiende eeuw werden afgegraven ten behoeve van de stadsuitbreidingen van Leiden. Over het gedeelte Oegst bestaat meer onduidelijkheid. Er gaan hierover verschillende verhalen de ronde. De naam werd vroeger ook vaak gespeld als Oestgeest of Oostgeest, wat zou kunnen wijzen op de geografische ligging van het dorp: ten oosten van de geestgronden. De oudste aangetroffen spellingswijze, in een kopie van een goederenlijst van de Sint-Maartenskerk te Utrecht uit de tiende eeuw luidt echter Osgeresgeest. Dit zou op een oorspronkelijke bewoner en eigenaar van het grondgebied kunnen duiden: Osger.In de Middeleeuwen sprak men overigens ook wel van de kerk van Kerckwerve, als men de Oegstgeester parochiekerk bedoelde (tegenwoordig het Groene Kerkje).
Oegstgeest is één van de vroegst bewoonde gebieden van het kustgebied. De vroegste sporen van bewoning zijn in 1946 aangetroffen in een uitloper van een strandswal in de Elgeesterpolder, waar in de tweede eeuw na Christus een Bataafse nederzetting gevestigd was.Het is niet zeker of het grondgebied van Oegstgeest ook hierna constante bewoning heeft gekend. In de negende eeuw stond op de plaats van het huidige Groene Kerkje een volgens de legende door Willibrod gewijd kerkje. De aanwezigheid van dit kerkje en van bezittingen van de Sint-Maartenskerk te Utrecht doen vermoeden dat zich hier een voor die tijd tamelijk dichte bevolking bevond.Van de elfde tot de veertiende eeuw heeft Oegstgeest een periode van vooruitgang beleefd, die werd onderbroken toen Leiden als stad opkwam. Door belemmering 'van nering en ambacht' en het weren van bebouwing op zekere afstand van Leiden werd Oegstgeest in zijn ontwikkeling gestuit. De ambachtelijkheden Oegstgeest en Poelgeest die al in de tiende eeuw worden genoemd, werden in 1399 verenigd, omdat zij door de achteruitgang van de bevolking hun belasting aan de graaf van Holland niet meer konden voldoen. De grenzen van Oegstgeest liepen tot de negentiende eeuw tot de wallen en singels van Leiden.In de negentiende en twintigste eeuw moest Oegstgeest steeds meer grond afstaan aan de zich snel uitbreidende stad Leiden. Oegstgeest bestond tot het begin van de twintigste eeuw uit verschillende losse kernen: De Kerkbuurt' of het Oude Dorp (bij het Groene Kerkje), de Leidse Buurt, onderverdeeld in de Pen (bij de Beukenhof) en de Punt (bij het kruispunt Rhijngeesterstraatweg/Geversstraat), de Poelgeesterbuurt of de Kwaak (bij kasteel Oud-Poelgeest), de Morsbuurt (geannexeerd door Leiden in 1896) en tot slot de Bazar en de Rijsjes (nu behorende bij Rijnsburg). Tussen deze buurten waren hooguit wat verspreid liggende huizen en boerderijen te vinden. Pas na 1900 ging men de tussenliggende gebieden bebouwen. Eerst het Wilhelminapark, vervolgens het Prins Hendrikpark (rond 1915), het Julianapark, Oranjepark en Emmapark (1920-1950), Buitenlust ofwel de Indische Buurt (1925) en de buurten bij de Grunerie en tussen Emmalaan en Lange Voort (jaren '50). In de jaren zeventig bereikte men het Oegstgeester Kanaal. Daarna verrees Haaswijk en de Morsebel in de jaren 80 en 90. In de eerste jaren van de 21e eeuw is begonnen met de nieuwste wijk Poelgeest, gelegen tussen kasteel Oud-Poelgeest en de Merenwijk van Leiden.

Yara

2007-02-06T23:55:00.000+01:00

Welkom lieve Yara,

We hebben met spanning op je komst gewacht. Je hebt het je moeder niet echt makkelijk gemaakt, maar we zijn blij dat het met jullie helemaal goed gekomen is.

Herman van Veen zong het al: De wereld is niet mooi, maar jij kan haar een beetje mooier kleuren. Zie maar eens hoe jij opa kan laten stralen! Wat een verjaardagscadeautje.

Alkmaar

2007-02-04T23:10:00.000+01:00

Het hofje van Sanoy. Boven in de toren kan je
romantisch dineren (maximaal 4 personen)

Het splinterhofje

Het enige oude mannen hofje
De Waag
Het Wildemanshofje

Alkmaar is voor mij niet een onbekende stad. Vroeger gingen we regelmatig op bezoek bij tante Miep. Tante Miep was geen echte tante, maar een vriendin van mijn moeder. Ze woonde in een klein oud huisje aan de Geestersingel en had opgestoken zwart haar en haar wenbrauwen waren een geverfd zwart streepje. Later heb ik voor mijn opleiding nog lessen gevolgd in het ziekenhuis wat nu medisch centrum Alkmaar heet, waar een lerares die klein van stuk was haar tekort aan lichaamslengte compenseerde door groots bitcherig gedrag.
Weer later volgde ik 's avonds wat cursussen en tegenwoordig kom ik er om familie of vriendinnen te bezoeken.
Vandaag gaan we met dezelfde vriendinnen een stadswandeling doen. Gids Jan Schouten staat ons bij het gulden vlies al op te wachten. Hij loodst ons langs allerlei interessante plekjes en pandjes en hoewel het een mooie zonnige dag is, krijgen we het na 2,5 uur toch wel koud. We staan immers vaak stil om zijn uitgebreide verhalen aan te horen. Het is leuk om de stad eens op een andere manier te bekijken en stil te staan bij de rijke geschiedenis van deze stad. Ik weet niet waarom gids Jan ons (drie vrouwen en een man) door de roze buurt moet leiden. Voor zijn eigen lol? Het is er heel druk. Sneu hoor, lopen wij tussen al die mannen die in plaats van gezellig met gezin of vrienden op stap te gaan op hun vrije zondagmiddag hongerig de waar achter de ramen bekijken. Afijn ons blik dan maar op de waag richten vinden die mannen waarschijnlijk ook prettiger. Nog het huis met de kogel en dan zijn we alweer bijna bij het eind van de wandeling. Bij Marjo drinken nog een aperatief vóór we lekker gaan eten bij Australian dining and wining Het is een klein maar heel gezellig restaurant waar een Nederlandse kok smakelijke gerechten klaarmaakt zoals krokodil, kangaroe streaks en Emu. Als je veel van Australië houd, heb je veel met de enthousiaste eigenaren gemeen.

Pantry Pantings (duik in je kast)

2007-02-03T11:06:00.001+01:00

Laat mij je kast zien en ik zeg wie je bent. Dat heeft Baking Soda misschien gedacht toen ze dit event organiseerde.
Het is altijd goed om regelmatig je kast in te duiken. Niet zozeer om eens lekker op te ruimen of schoon te maken maar om de houdbaarheid van al die pakjes en potjes te controleren. Zo had ik ooit een pakje in de kast staan om een hartige taart te maken. Altijd makkelijk als je onverwacht visite krijgt of iets dergelijks. Maar die onverwachte visite kwam maar niet en ik was het pakje allang vergeten tot ik jarig werd en een hartige taart wilde maken. In plaats van zelf deeg maken bedacht ik dat ik achter in de kast nog zo'n pakje had staan en besloot dat te gebruiken. De vulling was allang klaar toen ik aan het deeg begon. Het voelde wel raar en slap aan. Ik vertrouwde het niet en ging toen pas naar de houdbaarheidsdatum op zoek. Onderop stond het. Ik kon mijn ogen niet geloven. Wat bleek? De uiterste datum was al VIER JAAR verstreken. Had ik het al zo lang? Dan had ik het ook al twee keer mee verhuisd!
Ik op een hol naar de buurtsuper die (ik woonde daar nog niet zo lang) tussen de middag dicht was. Ook dat nog. Met de taart is het helemaal goed gekomen en sindsdien duik ik wat vaker in mijn kast.

Opmerkelijk

2007-01-23T22:14:00.000+01:00

Vandaag een opmerkelijk stukje in het NRC.

Wetenschappers hebben het brein van een 115 jarige vrouw na haar dood onderzocht en wat blijkt ? Het brein was die van een 65 jarige! Zo willen we toch allemaal wel oud worden.
Ze heeft zelf contact gezocht toen ze 111 was. Ze heeft toen al tests ondergaan en daaruit bleek al dat nog kon rekenen en woorden onthouden als een gezonde vrouw van 65.

Gelukkig hebben ze haar nog aan borstkanker geopereerdtoen ze 100 was, anders hade ze de 115 niet eens gehaald. Na haar dood blijkt dat ze is gestorven aan een maagtumor, maar aan haar brein mankeerde niets!

Bibliotheca Thysiana

2007-01-20T15:22:00.000+01:00

Vandaag de Bibliotheca Thysiana bezocht. De bibliotheek was een wens van Johannes Thysius (1622-1655). De bouw en het onderhoud zijn uit zijn nalatenschap gefinancierd. Er staan ca. 2500 boeken keurig gerangschikt op grootte en bandkleur.
Het is een heel plezierig interieur. De beneden verdieping was ooit de beheerderswoning en nu geschikt gemaakt om voor bijv. vergaderingen te verhuren. De bedstee is er nog en ook de twee schouwen zijn orgineel. Er staan ook boeken waaronder een kast waarin de vakken zo verdeeld zijn dat de verschillende delen van de Blau atlas daar in kunnen liggen. De eigenlijke bibliotheek is op de eerste verdieping waar de grote ramen aan beide zijden van dit hoekpand zorgen voor heel veel licht. In het midden een grote leestafel, waaraan men staand de boeken las. We hebben ook een aantal bijzondere exemplaren in kunnen kijken.

Foto: Bibliotheca Thysiana

Op de foto zie je rechtsonder nog een stuk van de boekenmolen. Vier planken waarop je boeken kunt leggen en door een radermechanisme verborgen in de zijplanken, kan je de plank met het gewenste boek naar je toe draaien. Een bezoek aan deze bijzondere bibliotheek met hele bijzondere boeken is zeker aan te bevelen.

De Boekdrukkunst

2007-01-17T15:22:00.000+01:00

Foto: Bibliotheca Thysiana
Vanavond organiseerde K&O Oegstgeest een lezing door prof. Hoftijzer van de Leidse universiteit die curator is van de Bibliotheca Thysiana. Een bibliotheek gesticht in de 17de eeuw, met boeken vanaf de 14de eeuw. Een paar handschriften en de rest gedrukte boeken. Hoftijzer verteld over de uitvinding van de boekdrukkunst en het effect hiervan op de samenleving. In de bibliotheek is in gedrukte vorm bijna alle kennis aanwezig die in de zeventiende eeuw in Europa beschikbaar was. Maar het gedrukte boek werd niet door iedereen gewaardeerd, vanaf het begin hebben mensen zich hier ook heftig tegen gekeerd. In deze lezing werd ingegaan op deze door de uitvinding van de boekdrukkunst ontketende mediarevolutie, die doet denken aan de komst van het internet. Het was een interessant verhaal dat een gevolg krijgt met een excursie a.s. zaterdag naar deze bibliotheek.

Hinterzarten

2007-01-04T15:50:00.000+01:00

We hebben een heerlijke vakantie gehad. Langlaufen hebben we niet gedaan, al kon dat wel op de Herzogsturm,waar een baantje van 3 km lag. We waren er de eerste zaterdag, net zoals de locals die daar op het ijzige stuk hun rondjes trokken. Ook werd er aan de jeugd lesgegeven, ook om die reden voelde we ons niet geroepen om daar

tussen te lopen. We hebben ons beperkt tot wandelen. Op grote hoogte was het af en toe glibberen over het ijs maar verder hebben we alle paden die wij normaal niet zien, omdat ze verstopt liggen onder de sneeuw, toch kunnen verkennen. De eerste negen dagen strakblauwe lucht en temperaturen onder het vriespunt. Dat leverde mooie plaatjes op. Mooie witte bomen, grote ijsnaalden die op de wegwijzerbordjes zaten en schitterende ijspegels en bevroren watervalletjes. Oudejaarsdag steeg de temperatuur radicaal en liet de zon zich niet meer zien. Het nieuwe jaar begon met wind en stormen tot orkaankracht in de hogere gebieden.'Nieuwjaarsdag werd het 's middags gelukkig droog en konden we in de snijdende wind de Hochmoor in Hinterzarten rondlopen. 's avonds begon het te sneeuwen, sneeuwen en te sneeuwen.

Al lag er een dik pak, de ondergrond was niet bevroren en konden er toch geen loipes getrokken worden. Maar wandelen im de sneeuw is ook leuk! De temperatuur bleef hoog en toen we naar huis gingen dooide het behoorlijk. Toch kunnen we terugkijken op een heerlijke vakantie waar tijd was om 's ochtends rustig aan te doen. Tijd om een boek te lezen en lekkere lange wandelingen maken. Het nieuwe jaar kunnen wij beginnen mer een opgeladen accu.

Nieuwjaar!!

2007-01-01T16:31:00.000+01:00

2007, Maak er wat van!!!

Kerstreces

2006-12-21T21:17:00.000+01:00

De laatste spullen zijn bijna ingepakt. Dan kunnen we een paar uur slapen om vervolgens 2 weken op vakantie te gaan. Reisdoel: Het Zwarte woud. Even helemaal ertussen uit. Geen telefoon, geen verplichtingen, rust ruimte en natuur.
Om er in het nieuwe jaar weer helemaal voor te gaan! Wij wensen iedereen fijne feestdagen toe en hopen dat we allemaal doen wat in ons vermogen ligt om deze werled te maken tot een plek waar het fijn vertoeven is.

Hectiek

2006-12-19T23:00:00.001+01:00

Het lichtblauwe vest

Het hoort bij de moderne tijd. Stress. Drukte. We willen veel, denken ook veel aan te kunnen maar de meeste dingen kosten toch meer tijd dan je denkt. Er zit 24 uur in een dag, maar de minuten lopen als zand door je handen. Toch doe je allerlei toezeggingen, maak je afspraken en het zijn allemaal zaken die je leuk vind en graag doet, maar soms stijgt het naar de lippen.
Dit is zo'n periode. Een verslag wat je beloofd te schrijven. Een trui die je beloofd hebt voor je moeder te breien en wat je persé voor de Kerst klaar wilt hebben. Het brood dat je zelf wilt bakken en niet bij de bakker wilt halen. Het jasje wat je zelf gaat maken omdat het echt een heel simpel patroon is en de stof van materiaal dat je niet hoeft af te werken. De kerstkaarten die je zoals alle andere jaren zelf wilt maken en al roept Cor elk jaar, zullen we ze dit jaar maar niet kopen? Nee, geen haar op je hoofd die daar aan denkt. Al die lieve vrienden die al tijden niets meer van je hebt gehoord, de verjaardagen die je toch wilt bijhouden en voor je het weet nadert de vakantie met rasse schreden, waar je ook het nodige aan wilt doen. Het hardlopen wil je niet laten schieten, en het werk is met 36 uur ook niet altijd gedaan en je bent op een leeftijd dat je toch ook de nodige uren slaap moet hebben.
Gelukkig is het ons gelukt om sinds een aantal weken weer hulp voor de huishouding te hebben dus die zorg valt weg. Weinig in huis doen en toch in een schoon huis wonen. Wat een luxe. Tot nu toe zijn de deadlines die ik voor mezelf gesteld heb allemaal gehaald en kan ik rustig op een doordeweekse avond een beetje gaan bloggen. Stress? Mwahh, heb ik eigenlijk geen last van. Het is wel druk, maar ik heb alles goed onder controle. Het verslag is gepubliceerd. Het vest is af. De kaarten liggen bij mijnheert TPG post, de verjaardagen waren super gezellig en het jasje neem ik toch niet mee met de vakantie dat komt in januari wel..... Stof voor het jasje

Koopje

2006-12-09T17:39:00.000+01:00

Soms loop je er tegen aan. Dat was nu ook het geval. We waren op de zaterdagmarkt in Leiden en ineens zag ik hem hangen. Hij sprong er tussen alle anderen uit. In het rood. Hij voelde heerlijk zacht aan, paste precies en het was een koopje. Gemaakt in china en voor 70% wol. Lekker warm dus. Niet dat ik echt een trui nodig had, maar hij zou wel leuk staan op mijn zwarte rokje. Ik hoefde er niet lang over na te denken en toen was ik een kledingstuk rijker. Hij staat leuk, zit lekker en is inderdaad lekker zacht en warm maar..... Hij is voortdurend in de rui!! Over vind ik kleine rode draadjes. Ik wordt er gek van! Ze blijven aan de stoelen plakken, aan mijn jas, aan alles maar ook zo vind ik op de grond draadjes, allemaal rode draadjes. Ik weet niet of ik hem veel zal dragen. Misschien alleen als ik bij anderen op bezoek ga? Denken ze nog aan me als ik allang weg ben....

Sinterklaas

2006-12-06T17:07:00.000+01:00

Zie de maan schijnt door de bomen
Het heerlijk avondje is gekomen
Maar Sint heeft tot mijn grote spijt
Het veel te druk, beslist geen tijd

Geen pepernoten of banket, helaas
Ongevuld, geen speculaas
Geen surprises met fraaie gedichten
Geen lachende verraste gezichten

Zo kan de dag toch niet vergaan
Dus in Cor z'n schoen een pakje gedaan
nu maar wachtend op het moment
Maar helaas Cor is een vent

Loopt vele keren richting schoen
Zonder de ontdekking te doen
Achteloos gaat hij heen en weer
Het pakje voorbij, keer op keer

Sinterklaas is allang geweest
Cor maakt zich op voor het volgende feest
Om dan ineens, bij het aantrekken van de schoen
Een verrassende ontdekking te doen.

Vilten

2006-11-24T20:41:00.000+01:00

In mei van dit jaar hebben m'n zussen en ik een workshop vilten gevolgd. Voor mij een onbekende techniek waarbij je van zachte merinowol, ijzersterke stof maakt waar je diverse zaken van kan maken. Dit was het resultaat van een dagje vilten.

Het vervolg had Els al aangekondigd. Ze wilde slofjes van vilt met ons maken. Mij leek het wel wat dus vandaag weer naar Hilversum. Ik was de techniek inmiddels al een beetje kwijt maar dat mag de pret niet drukken. Het was weer een gezellig groepje. 6 dames die elkaar niet kennen, alleen gemeen hebben dat ze vilten leuk vinden en nog in dezelfde leeftijdsklaase zitten, droeg bij aan het succes van deze dag.

Hard werken, zeker als je slof nog maat 43 lijkt en je dat terug moet vilten tot 39.
Even dacht ik, het komt niet goed, maar dan ineens past de slof alsof-ie alleen voor jouw voet gemaakt is, en dat klopt natuurlijk ook. Nieuwsgierig wacht ik op het volgende project: hoedjes maken van vilt! Of ik dat aandurf?

Sauna

2006-11-20T16:25:00.000+01:00

Wat kan je het beste doen na een druk weekend en je moet daar nog van bijkomen?
Wat kan je het beste doen als je spieren de lichamelijke inspanning nog in zich hebben?
Wat kan je het beste doen als het buiten koud nat en triest is?
Inderdaad, een dagje sauna.
Dat gaan we ook lekker doen voordat de reis richting huis gaat. We hebben vorig jaar al kennis gemaakt met de Sauna Oase in Nederasselt.
Heerlijk. Het is heel ontspannend en ook heel gezellig zo met z'n vieren.
We kunnen er weer helemaal tegen als we om vier uur (om net de spits voor te blijven)naar huis gaan.

Rowald Hoeve 3

2006-11-19T23:47:00.000+01:00

De Runners maken zich meteen na het ontbijt op voor de zevenheuvelenloop. Wat trek ik aan hou ze het meest bezig en gezien het weer niet zo eenvoudig te beantwoorden. De temperatuur is voor de tijd van het jaar hoog, maar omdat we zo verwend zijn deze herfst, weer laag. Het is nat buiten. De Nordic walkers zullen het ook nat krijgen maar gaan in de buurt van Schaik wandelen. Er wordt driftig over de route overlegd.
Zij gaan als eerste de nattigheid in.

Wij volgen later. Het verslag van de loop staat hier: de zevenheuvelenloop.
De Nordic Walkers zullen meer last van de regen hebben dan wij, die nog een paar uur binnen kunnen blijven. De paddestoelen maken dankbaar gebruik van de nattigheid en schieten uit de grond.
Gelukkig wordt het later in de middag helemaal droog. Onze beloning komt 's avonds in Herpen waar we ter afsluiting van het leuke sportieve weekend gaan wokken. Martin en Gerda blijven net als wij nog een nachtje op de boerderij, de rest wordt hartelijk uitgezwaaid.

Rowald Hoeve 2

2006-11-18T23:47:00.000+01:00

Om half negen worden we aan het ontbijt verwacht. Vele handen maken licht werk want in no time staat er een gezellig gedekte tafel klaar en borrelen de eitjes in de pan. We hoeven geen lunchpakketje te maken want het ochtend programma zal zich in en om de hoeve afspelen. Eindelijk worden we niet langer in spanning gehouden en krijgen we om 10 uur van Niels uitleg. Ada heeft een briljante manier om ons in groepjes van vier te verdelen en verder zoeken we het zelf maar uit. Wat gaan we doen? Binnen wordt er gesjoeld en ge-mens-erger-je-niet. Buiten kan je jeu de boules spelen en tafeltennissen en in de sporthal wordt onze behendigheid met basketbal en badmintonshuttle op de proef gesteld.
Per persoon speel je ongeveer 4 minuten en per spel ben je dus per groep circa 16 minuten bezig.
Er is al snel verschil te zien. De een moet het hebben van zijn sportiviteit,

de ander van zijn elegantie

de derde van zijn concentratie en anderen rest niet meer dan de puntentelling naar eigen inzicht te interpreteren. Je zou niet zeggen dat “het maar een spelletje is”
’s middags mogen we het bos is. Wij willen wel. Het is prachtig weer. Een herfstzonnetje schijnt en de het bos heeft nog steeds zijn herfstjas aan.
Vanmiddag hoeven we niet sportief en behendig te zijn maar komt het aan op ons spoorzoeken, kennis en bovenal, leesvaardigheid. De onderwerpen zijn heel divers. Verschillende meet en rekenkundige vraagstukken, sportkennis en wat weten wij van de natuur komt allemaal aan de orde. Om de 500 meter vinden wij wel een hersenoefening.
Tussen de vragen door kunnen we genieten van dit mooie bos met zijn zandverstuivingen. Het gebied is totaal 400 hectare (helaas geen vraag van de puzzelmakers) en hoort bij de gemeente Oss. Het wordt door zijn heuvels en zandverstuivingen in de volksmond ook wel Herperduin genoemd. We wandelen afwisselend langs naald- en loofbomen waar tussen diverse vennen liggen. Deze vennen zijn na de tweede wereldoorlog ontstaan toen men hier overgebleven munitie tot ontploffing bracht.
We komen geen dieren tegen (helaas wel een vraag van de puzzelmakers) maar er zijn duidelijk sporen van Schotse Hooglanders op ons pad.

We raken in verwarring als we vraag 15 niet vinden, en het is jammer dat wij dus geen belanghebbende in de discussie zijn die gaat om: wat is nu een stap of stapje. Misschien interessant om deze vraag aan de achtergebleven onafhankelijke Kennemer Runners te stellen. Zo weet bijna elke vraag wel een discussie op te roepen. Het blijkt dat sommige mensen niet weten wie er met hun partner wordt bedoeld, wat een zeer vertekenend plaatje geeft. Wat wordt bedoeld met beginletters? De een denkt dit de ander dat. Alles is mogelijk bij de Kennemer Runners. Een eigenwijs volkje blijkt. Het organisatieteam gaat moedig de discussie aan maar verschil van inzicht blijft. Wat wil je ook, de eer van de individuele runner staat op het spel. Winnen willen we! Linksom of rechtsom, desnoods er dwars doorheen.

We zijn net voor het donker allemaal het bos uit en al zijn er twee vragen zoek, de jury heeft een helse taak om alles na te kijken.
Vandaag is het Gerda’s dag dus die duikt de keuken in terwijl het jurylid Niels geassisteerd door Nadin de helse taak op zich neemt een winnaar voor deze dag te vinden.

Dat zal niet makkelijk zijn. Zo weet bijna elke vraag wel een discussie op te roepen. Het blijkt dat sommige mensen niet weten wie er met hun partner wordt bedoeld, wat een zeer vertekenend plaatje geeft. Wat wordt bedoeld met beginletters? De een denkt dit de ander dat. Alles is mogelijk bij de Kennemer Runners. Een eigenwijs volkje blijkt. Het organisatieteam gaat moedig de discussie aan maar verschil van inzicht blijft. Wat wil je ook, de eer van de individuele runner staat op het spel. Winnen willen we! Linksom of rechtsom, desnoods er dwars doorheen.
Uiteindelijk blijkt William de gelukkige winnaar met belangrijkste prijs: de eer!
Toch is iedereen tevreden, zeker na die heerlijke gerechten die Gerda op tafel weet te zetten. Daar zullen de runners morgen goed op kunnen lopen tijdens de 23ste 7heuvelenloop!

Rowald Hoeve

2006-11-17T23:55:00.000+01:00

Eindelijk weer eens een sportief weekend met de Kennemer Runners. Het laatste dateert van 2001. Zou het fenomeen sportief weekend weer nieuw leven ingeblazen kunnen worden? Wij zijn er in ieder geval klaar voor. Cor en ik hebben zoveel goede herinneringen aan die slopende uitjes dat wij ons van harte hebben aangemeld.

De Rowaldhoeve in Herpen zal onze onderkomen gedurende dit weekend zijn. Het is een ruime boerderij met totaal 50 slaapplaatsen, een gescheiden douche en toiletruimte voor mannen en vrouwen, een ruime zit- en eetruimte en een keuken waar professioneel gekookt kan worden. Vanuit de hal kunnen we direct de sporthal in en ook buiten is er genoeg ruimte voor sport en spel.

Wij hebben vrijdag al vrij en kunnen op ons gemak naar het zuiden afreizen. Omdat wij Niels en Christa van de trein in Oss zullen halen is dat onze eerste bestemming. We zijn er ruim op tijd dus kunnen we het stadje door wandelen. Je zou nooit op de gedachte komen om zomaar Oss te gaan bezoeken. Ik ken Oss alleen van de thuisbasis van de medicijnen fabrikant Organon.Het is lekker weer en net iets te fris om op een terras te gaan zitten maar prima winkelweer.

Als we bij de kassa van V&D staan belt Niels. Mooi op tijd. We halen hem op en rijden naar de boerderij waar we als eerste gasten aankomen want Martin en Gerda blijken (met al het eten voor dit weekend!) in de file te staan.
Dan belt Christa en gaan Cor en ik weer naar het station. Inmiddels moeten Marten en Nico zich helaas op het laatste moment afmelden

Martin en Gerda komen gelukkig nog op tijd om Niels de keuken in te kunnen sturen.

Het is zal vandaag immers “zijn” dag zijn. De anderen arriveren met behoorlijke vertragingen vanwege het verkeer, alleen de NS weet Edith, Simon en Nadine in anderhalf uur van Haarlem naar Oss te brengen.
Het nadeel van zoveel slaapplaatsen is het verdelen van de bedden. Maar uiteindelijk zijn er voor de kleine slaapkamers de juiste combinaties gevonden en heeft iedereen in de grote slaapruimte een heel stapelbed voor zich alleen.
Deze avond wordt een gezellige avond waar de hardlopers en Nordic Walkers en oud-lid en erelid elkaar beter kunnen leren kennen. Er wordt heel lang nagetafeld en het is zelfs zo gezellig dat de wijnvoorraad bestemd voor het hele weekend er doorgaat. Als we uiteindelijk van tafel gaan, zijn de zes wijnflessen leeg. De flessen dubbel fris staan echter nog ongeopend in de koelkast. Hans heeft duidelijk de deelnemende Kennemer Runners verkeerd in geschat.
Laat op de avond loopt de zitkamer langzaam leeg en uiteindelijk gaan ook de grootste plakkers naar bed.

Bread for dummies?

2006-11-17T08:45:00.000+01:00

Het begon allemaal met een artikel over broodbakken in de New York Times. Vervolgens maakten broodbakkers via het internet elkaar helemaal enthousiast en ook de bakkers van Bakkerswereld doen dapper mee. Baking Soda kwam toen met dit leuke verhaal Bread for dummies? Baking around the world
Hoewel ik natuurlijk helemaal geen tijd heb voor dit soort leuke dingen werd ik wilde ik persé meedoen. Want: met eenvoudige middelen, zonder veel werk een overheerlijk broodbakken? Lijkt me wel wat.Zelfs het weinige werk moest nog overal tussendoor geperst worden. Snel dit, gauw dat en dat is toch niet helemaal goed uitgepakt. Het begon goed,zie de gemengde ingredienten in de schaal op de foto. Resultaat na 13 uur rijzen, een prachtig deeg. Helaas geen foto (grrr). Toen een brood gevormd en weer laten rijzen. Ook dat lukte nog. Maar toen ik na 9 uur het brood in mijn hete pyrex schaal wilde overdoen, ging dat niet helemaal goed. Daar moet je echt geen dummie voor zijn. De schaal was ook een beetje te groot voor de hoeveelheid deeg. Ook een aandachtspuntje voor de volgende keer. Het brood toch gebakken Ondanks dat het brood niet helemaal geworden is wat het moest zijn, was de smaak heel erg lekker! Ik heb nog geprobeerd foto's te maken maar het was te donker. Wel nog geprobeerd om de structuur van de kruim te laten zien.Ik voel me inderdaad een grote dummie!!! Maar ik geef niet op. Helaas moet een tweede poging wachten tot volgende week want eerst wacht ons een lang weekend Nijmegen. Maar dit broodverhaal wordt zeker vervolgd met mooie foto's. Promis.

Exloo

2006-11-06T22:26:00.000+01:00

Het weekend zit er bijna op. Spullen gepakt, huisje leeggeruimd. Maar het bos nodigt ons uit. Dus voor dat we echt op weg gaan gaan nog een wandeling maken. Het is er heerlijk rustig. We ontdekken mossen en paddestoelen die we nog niet eerder gezien hebben. Beklimmen de uitzichttoren in Exloo en kijken over de gekleurde boomtoppen naar plaatsen die nog in nevel gehuld zijn. Drinken nog gezamelijk een kop koffie en dan moeten we echt afscheid nemen. Maar hebben een goed gevoel over dit gezellige weekend met elkaar.

Dierenpark Emmen

2006-11-05T22:05:00.000+01:00

Dierenpark Emmen staat bekend om zijn vlindertuin. Nu we zo dicht in de buurt zijn willen we dat graag van dichtbij bekijken. Het wordt dus een dagje dierentuin.
Na de ingang leidt de route ons al snel naar de olifanten. Hier zijn we wel een tijdje zoet. Er zijn veel olifanten en ook een aantal kleintjes. De jongste is in mei geboren en heel vertederend. Ook de gibbons boeien ons. Slingerend van tak naar tak. Laten zich vallen en op het moment dat je denkt gaat dit mis? dan toch weer een tak grijpen, en snel weer slingeren van boom tot boom. Er is ook een kleine giraf die al behoorlijk hoog op de poten staat. Vervolgens de vlindertuin waar de beslagen brillenglazen tot veel hilariteit leiden. De vissen (met name de haaien) willen we ook nog wel zien, maar daarna is het een beetje op. De rest bewaren we wel voor een andere keer.

Hunebedden

2006-11-04T21:56:00.000+01:00

Vanuit het park loop je zo de boswachterij Exloo-Odoorn in. Nu de herfst op z'n mooist lijkt mogen we dat niet missen en wandelen na het ontbijt door het bladerentapijt. De temperatuur is nog steeds hoog voor de tijd van het jaar en er staat nauwelijks wind. 's middags pakken we de fiets en rijden de "Flintse route". We moeten wel 14 hunebedden tegenkomen. We zien er een paar en of deze authentiek zijn? Ik heb mijn twijfels. Maar leuk is het wel.

Het Land van Bartje

2006-11-03T21:09:00.000+01:00

Mamma heeft een huisje gehuurd in Het Land van Bartje te Drenthe en wil graag met kinderen en aanhang daar een lang weekend verblijven. Natuurlijk vinden wij het ook heel gezellig en gaan graag mee. Omdat Joke en Cor de vrijdag niet vrij kunnen krijgen besluiten we voor deze dag een partnerruil te doen en ga ik met Niels aan het eind van de ochtend richting Drenthe. Ik heb mij al ingesteld op een rustig ritje naast de bestuurder want de moderne navigatie apparatuur maakt mijn route wegwijskennis overbodig. Oei, dat pakt anders uit. Niels zijn "Tom tom"is buiten werking en we moeten zelf de weg kunnen vinden. Gelukkig heeft hij van het internet een route geplukt. Rond het middaguur komt hij me halen. Het is wel druk op de weg maar files zijn er nog niet. Het gaat goed tot in Drenthe. Dan geeft de routebeschrijving aan dat we richting Klazienaveen moeten, de N34. Helaas gaat op de bewuste splitsing de ene kant naar Klazienaveen en de ander naar de N34. Wat nu! Je overdenkt en bespreekt dat bij 100 km per uur, dus de afslag is al voorbij voor je het weet. OK. Klazienaveen dan. Tussentijds is er geen afslag. Maar de onrust groeit. Door Tomtom is de ouderwetse wegenkaart niet meer in de auto te vinden. Zeer ongelukkig. We besluiten bij de eerste de beste benzinepomp een kaart te kopen. Helaas dat is pas in Klazienaveen. De pompbediende vraagt op het verzoek of hij een kaart heeft:"Waar moet u naar toe? Ees? Dat kan ik je zo wel vertellen. Routeplanner van de ANWB zeker? Ja, daar zit een foutje in. Die mensen komen allemaal hier. Rij terug naar knooppunt Hoogeveen en dan de afslag N34 richting Groningen." De man is meer mens dan verkoper. Wij geen wegenkaart rijker maar wel weer op weg. Mamma is met Lia en Rypke al geinstalleerd en hebben voor ons verse koffie als we aan het eind van de middag in het park arriveren.

Storm

2006-11-01T21:52:00.000+01:00

Bladeren hollen voor mij uit. Boven mij hebben de donker grijze wolken haast. Naast mij schud de wind met veel geraas de takken van de bomen. De temperatuur is vandaag voor het eerst aardig gezakt. Het is ongeveer 11 graden. Het is nog maar net half acht en ik fiets naar mijn werk. Ik heb wind mee dus ik kan heel ontspannen van dit natuurgeweld genieten. Een stormachtig begin van een heel gewone werkdag.

10 gulden

2006-10-30T20:50:00.000+01:00

Sinds eind januari 2002 kunnen we niet meer met onze oude vertrouwde gulden betalen. Wat hebben we aan die euro moeten wennen. 1 euro was toen 2,25 gulden. Er was voorspeld dat we zeker een half jaar nodig hadden om te wennen, maar het heeft veel langer geduurd. Ook was je geneigd artikelen sneller aan te schaffen want 10 euro lijkt niet duur, maar was toch 22,50 als je het omrekende, waarvoor je in de gulden tijd misschien niet eens je protemonnee te voorschijn gehaald had. In de loop der jaren is dat gulden gevoel toch verdwenen. Verleden tijd. Tot ik bij het zoeken naar wat oude foto's een envelop tegen kwam waarin nog een 10 gulden biljet zat. Nooit geweten dat we nog guldens in huis hadden. Het briefje is bij de Nederlandse Bank nog tot 2032 in te wisselen. Maar of dat zin heeft...
Je krijgt 45 eurocent per gulden. Voor dit briefje ontvang ik dus € 4,50! De Nederlandsche bank is gevestigd in Amsterdam en Apeldoorn en er is een kantoortje in Wassenaar. Ik denk niet dat ik voor € 4,50 heen en terug kan naar Wassenaar. Nee, ik bewaar dit briefje wel. 10 gulden klinkt zoveel waardevoller als 4,50. Is niet eens in een biljet uit te betalen.

POES? deel 2

2006-10-29T23:19:00.000+01:00

Trouwe lezers herinneren zich dit verhaal: Poes?
Je kon merken dat dit avontuur wel indruk gemaakt heeft want ze ging niet meer spontaan mee de schuur in. En als ze dat in haar enthousiasme wel deed, bedacht ze zich al heel snel, draaide zich om en rende naar buiten.
Voor ons een hele gerustelling. Tosca heeft haar lesje geleerd.
Vanochtend stond ze weer zoals als elke ochtend te trappelen (= miauwen) om naar buiten te gaan. Mooi weer, dus ga maar poesje. Wij gaan hardlopen dus tot straks. Toen we een paar uur later terugkwamen, geen poes. Ja, die weet zich wel te vermaken in de tuin. Meestal als je niets vermoedend over het tuinpad loopt, wordt je vanuit de struiken besprongen door een zwart, harig monster! Maar vandaag blijft het stil. Geen gemiauw en geen gespring. Toch niet.. Nee, dat kan niet we zijn niet in de schuur geweest. Maar ze gaat toch nooit ver weg. Tenminste.. niet tot nu toe. De ongerustheid slaat weer toe. Ze lijkt ons toch in staat om met iedereen die haar leuk vind, mee te gaan.Na het badderen en een broodje gaan we toch op onderzoek uit. Lopend om het huis horen we toch weer gemiauw. Waar komt dat dan vandaan???? Uit de schuur bij de buren! Hetzelfde verhaal, waarschijnlijk meegeglipt en opgesloten. Misschien wel urenlang. Heel beduusd komt ze naar buiten als ze bevrijd wordt. Duidelijk van slag. Maar al gauw vind ze haar plekje weer terug.

Pompoen soep

2006-10-28T23:50:00.000+02:00

In het boek Beautiful Breads staan heel veel recepten waarbij je steeds weer denkt: "dat ga ik ook nog eens maken". Nooit geen tijd natuurlijk, maar vanavond krijgen we gasten aan tafel. Vanmiddag de kans om op de markt in Leiden groente in te slaan. Heb natuurlijk niet het meest bewerkeljke recept gekozen.
Pag 194 Pumpkin Soup Een beetje van mij en een beetje van Margaux.
1000 gram pompoen in blokjes, heb ik eerst in water gekookt, gezeefd en met de keukenmachine gepureerd.
Hier aan toe gevoegd:
- melk
- maple syrup (in het recept 4 tot 5 cups vond ik wel erg veel) ca. 150 ml
- 2 tl kaneel
- 11/2 tl zout
- 1 tl gemalen kruidnagel
- 1 tl nootmuskaat

Dit 15 minuten op laag vuur
Geserveerd met een dot vanille yoghurt en kaneel

Het was een heerlijke soep, maar ik zal er volgende keer nog minder syrup aan toevoegen.
Ik denk ongeveer de helft (75 ml)

BEAUTIFUL BREADS

2006-10-27T17:08:00.000+02:00

Dit boek heb ik op mijn business trip naar Boston mezelf kado gedaan. Ik was daar in een grote boekwinkel waar er kasten vol kook-en bak boeken te vinden waren. Ze hadden er ook heel klantvriendelijk tafeltjes met stoelen neergezet waar je op je gemak de boeken kunt inkijken en lezen voor je ze koopt.
De recepten in dit boek zijn wel bewerkelijk want de ingredienten zijn vers en van alle dressings en sauzen staan de recepten vermeld. Het was er tot nu toe niet van gekomen om er iets uit te maken, maar na het mislukte broodje van gisteren heb ik dit boek toch uit de kast gehaald.
Toen kwam ik op het idee om van het mislukte (meergranen)broodje croutons te maken:
- sneetjes in blokjes snijden
- 2 dl olijfolie
- vers gemalen peper
- zout
- aantal tenen knoflook uitgeperst

Mijn hete lucht oven op 180 graden voorverwarmd
Alles in een schaal goed gemengd zodat het brood goed bedekt is met olie
De blokjes brood uitspreiden op de bakplaat
10 minuten gebakken
Op rooster af laten koelen

Foutje

2006-10-26T23:30:00.000+02:00

Dit kan er gebeuren als mannen zich met het huis-houden gaan bemoeien. Ja, ik weet het. Ik ben een geemancipeerde vrouw die vind dat allebei een baan, dan ook allebei huishoudelijke taken. Maar er zijn toch een paar dingen die je liever zelf in de hand houd. Zo had ik vanmorgen de broodbakmachine met meergranenmeel gevuld om vanavond wat verse boterhammetjes mee naar de training te kunnen nemen. Het zou namelijk wel eens laat kunnen worden omdat er ook nog een trainersoverleg zou zijn, waar wij als assistenttrainers ook bij zijn.
Manlief heeft thuisgekomen de nog werkende machine uitgezet. Zou het komen doordat hij net op de fiets naar huis door een hommel in zijn lip gestoken is? Door het gif dat zich direct verspreid heeft? Want het lampje knipperde nog niet. Teken dat de machine nog bezig is. Hij heeft mij nog gebeld voor een reddingsoperatie maar ik zat met mijn hoofd nog bij een ander probleem, dus kwam niet verder dan: "Jammer, mislukt". Thuisgekomen zag ik dat het deeg wel gekneed en gerezen was, dus heb de machine toch maar op bakken gezet. Maar hij wel heel erg gerezen. T? dus. Typisch een gevalletje van overrijs. De schuldige had inmiddels broodjes bij de bakker gehaald en ook nog dit:

Modeshow

2006-10-25T22:29:00.000+02:00

Hoewel de temperaturen nog altijd heel hoog zijn, staat de winter al bijna voor de deur. Dat betekent een uitnodiging van de modezaak waar ik weleens kom, om de nieuwe wintercollectie te bewonderen.
Nu is kleding gedragen altijd leuker dan op een hangertje dus vanavond laten mijn zus en ik ons inspireren door de makers van de collecties Mcgregor, Marccain, Nick en anderen.
Voor elke maat is er een model aanwezig en ook wordt er mannenkleding geshowed door een zeer aantrekkelijke dressman. Ineens krijgen al die vrouwen de behoefte om stofjes te voelen of de patroontjes van de overhemden van dichtbij te bekijken.

Ik zie een aantal dingen die mij erg aanspreken, zoals de zwarte ballonrok. Helaas zijn MIJN laarzen bruin, waarop naast mij de reactie komt: "Een goed excuus om zwarte aan te schaffen!" Dezelfde rok is er ook in het cognackleur, maar later zal blijken dat mijn maat al uitverkocht is. Verder moet ik erg wennen aan de driekwartbroek die d? hit gaat worden. Ik heb mijn leven lang geworsteld om broeken te kunnen kopen zonder dat er sprake was van hoog water. Dus heb ik moeite met pijpen die expres kort gehouden worden. Het slotstuk van de show is de kerstkleding die er zeer vrouwelijk en aantrekkelijk uitziet. Als we niet op wintersport zouden gaan met de Kerst wist ik wel wat ik uitzocht!

Honingzoet

2006-10-23T11:25:00.000+02:00

Hoewel ik geen zoetekauw ben staat er in de kast altijd wel een potje honing. Voor broodbakken en gebak en andere gerechten. Ik eet het nooit puur. Tot ik van Winnifred dit potje kreeg. Dit moest ik echt proberen. Een stuk honingraat wat je gezellig kan af knabbelen en waar je heerlijk de honing kunt uitzuigen. Afkomstig van een Texelse imker waar je nog echt verse honing kunt kopen. Dezelfde imker beweert dat mijn potje van AH honing bevat die wel meer dan een jaar oud kan zijn. In ieder geval nooit vers. Hetzelfde potje staat dan ook nog eens geruime tijd in mijn kast dus ik weet niet hoe lekker verse honing smaakt. Tegen deze aanprijzing kan ik niet op dus ik beloof het te proberen.
Thuisgekomen staat het potje eerst een tijdje op de plank om dan in de kast te verdwijnen. En ja, zo'n klein potje komt al snel achter grotere potjes te staan en wordt vergeten. Tot Winnifred vraagt: "Heb je nu al de honing geproefd?".
Het potje tevoorschijn gehaald en geproefd.
Wauw, dit smaakt echt heerlijk. Natuurlijk
hardstikke zoet en dat eet ik niet graag zo, maar de smaak is echt heerlijk. Hier moet ik wat mee doen. Omdat er ook nog diverse restjes meel op moeten besluit ik het in een broodje te gebruiken. Normaal gebruik ik geen zoetstof in mijn broden (behalve de rozijnen- en vruchtenbroden). Toch maakt de honing het brood niet echt zoet maar geeft het een zachtere textuur en geeft de gist in het deeg extra voeding wat weer helpt bij het rijzen. Misschien was het in dit geval iets teveel want dit broodje heeft een beetje last van overrijs. Toch ben ik over de textuur en smaak erg tevreden.

Wetenschapsdag

2006-10-22T21:34:00.000+02:00

Natuurlijk doet Leiden als universiteitsstad mee aan de wetenschapsdag 2006. Vorig jaar hebben wij ook met veel plezier diverse locaties bezocht, waaronder mijn werkplek: het LUMC ; het anatomiemuseum en het Boerhaave museum . Dit jaar gaan we dus wat anders doen. Onze keus is De Hortus en de Sterrenwacht. We beginnen bij de Hortus. Voordat we de tuin ingaan bezoeken we een aantal afdelingen van de universiteit die een kraampje hebben ingericht in "De wintertuin". We blijven hangen bij een antropoloog (Jan Jansen) die ons met veel enthousiasme verteld over zijn onderzoek bij een bevolkingsgroep de Maninka in Mali, West-Afrika. Bijzonder interessant. De man verteld zo bewogen en onafgebroken dat we ook moeten blijven luisteren. In dezelfde ruimte zijn er andere afdelingen die middels leuke proefjes ons hun wetenschapsterrein uitleggen. Dan wandelen we de tuin door en komen vanzelf bij de buren, de sterrenwacht terecht. ook hier enthousiaste medewerkers die met veel gedrevenheid op hun vrije zondag de sterrekunde promoten. Het is helaas bewolkt dus door de telescoop valt weinig te zien, maar toch nemen we de moeite in het fraaie antieke gebouw de trappen te beklimmen om de grote sterrenkijker en de draaikoepel uit de 19de eeuw te bewonderen. De telescoop wordt alleen door amateur sterrenkundigen gebruikt, maar het is historisch gezien heel interessant om zowel de kijker als de koepel te bezoeken. Er staat zelfs nog een fauteuil waar Einstein in gezeten heeft!! Als je dat hoort ga je zo'n stoel toch anders bekijken. Na nog wat proefopstellingen van de wis-en natuurkundigen bekeken te hebben, gaan we weer lekker naar buiten.
We vervolgen de weg in de prachtige maar herfstige tuin van de Hortus en gaan naar de kassen. Het is even zweten, maar hier lopen diverse medewerkers rond die leuke verhalen vertellen over de talrijke tropische planten en hun specifieke eigenschappen om met energie om te gaan. Immers het thema van deze wetenschapsdag. Toch zijn we blij als we later de vochtige warmte om kunnen ruilen voor de frisse buitenlucht. We besluiten dat het leuk maar genoeg was en fietsen naar huis. Helaas vinden de wolken het boven ons ook wel genoeg en laten hun inhoud met kracht boven ons hoofd los.

De oude sterrenwacht

Herfst?

2006-10-21T18:54:00.000+02:00

Het is herfst en toch ook weer niet. De voorspelde regenbuien zijn uitgebleven en de temperatuur (ca. 17 graden) is toch wel hoog voor de tijd van het jaar. Niks geen gure regen en onweersbuien. Zeker, de zomer is voorbij het is dus een goed moment onze slaapzak bij Soellaart te laten reinigen en met dons bij te vullen. Dan ligt hij weer klaar voor de volgende zomervakantie. We moeten er wel voor naar Haarlem rijden. Ik had ook weer meel nodig voor ons dagelijks brood, dus een bezoekje aan de molen de De Zandhaas in Santpoort kon mooi gecombineerd worden. Daarna zijn we wat gaan wandelen in het naast gelegen bos Bosbeek. Ook hier is de herfst nog niet op zijn hoogtepunt maar al duidelijk aanwezig

Dagboek van een Gek

2006-10-20T23:40:00.000+02:00

Foto: Ben van Duin

Vanavond de eerste uitvoering van ons theaterabonnement bezocht in het Het Trefpunt te Warmond. Peter Faber gaf daar een uitvoering van het toneelstuk Dagboek van een gek.
De tekst uit het programmaboekje is als volgt:

Axel Loopbaan, werkzaam als systeembeheerder op een groot departement, heeft geen zin om naar zijn werk te gaan. Hij wordt als door de bliksem getroffen wanneer hij Sophie de dochter van de directeur ziet. Hij heeft geen idee hoe hij haar moet benaderen, tot hij bij toeval haar hondje hoort smoezen met een ander hondje. Woedend ontdekt hij dat zijn goddelijke liefde niets in hem ziet en op het punt staat met een carri?rejager te trouwen. Plotseling wordt hem alles duidelijk. Hoe heeft hij, Axel Loopbaan, zo gek kunnen zijn om te denken dat hij een onbemiddeld ambtenaartje is. Hij is niemand minder dan de vermiste Spaanse troonopvolger, Koning Ferdinand de VIII ste!! Zijn kruistocht tegen de achterlijke wereld begint…

Nu kennen wij Peter Faber alleen van film en tv, dus wat moesten we verwachten? Is een monoloog niet saai?
Hij kwam de zaal binnen (samen met een paar te laat komers) onder zijn arm een klapstoeltje en zat meteen in zijn rol. Betrok ons als publiek bij de voorstelling en dat is het hele stuk zo gebleven. Ik vond het heel boeiend. Goed gespeeld ook. Nadat hij na afloop het boeketje bloemen in ontvangst genomen had vroeg hij ons te blijven zitten totdat hij zich omgekleed had om nog een beetje na te praten. Het publiek kreeg de kans om vragen te stellen en het was heel leuk om zo interactief over het stuk en de acteur van gedachten te wisselen. Geen verkeerde keus.

De Leidse Hout

2006-10-20T18:59:00.000+02:00

Als we naar buiten kijken lokt het mooie weer. We hebben geen zin om in de auto te stappen en lopen vanuit huis de het bos de Leidse Hout in. Hoewel de herfst nog lang niet op zijn hoogtepunt is ligt dit seizoen voor het oprapen. Dat doen we ook. We kiezen de mooiste bladeren, vruchten en takjes uit om het huis in een herfststemming te brengen. Dat klinkt eigeniljk heel negatief, maar zo ervaren wij deze dag allerminst. Het is een zonnige ontspannende dag. We gunnen onszelf een pauze in het theehuis waar we bezoek krijgen een gast aan tafel krijgen die ook zichtbaar van dit mooie weer geniet.

POES?

2006-10-19T22:30:00.000+02:00

Tosca onze poes is nu bijna een half jaar. Ze is graag buiten want daar valt veel te ontdekken. Maar met meer is altijd leuker dan alleen, dus vaak staat ze voor de deur te miauwen en holt dan hard weg alsof ze wil zeggen, "kom nou leuk buitenspelen". Als dat niet lukt gaat ze naar de tuin van de buren, op zoek naar Joris de rood-witte kater. Heeft ook niet altijd zin, maar Tosca blijft volhouden. Toen we vanavond weg moesten om te gaan hardlopen, probeerde ik haar binnen te halen. Meestal lukt dat wel met lief roepen en schudden met de brokkendoos. Nada, Niets, Njente. Uiteindelijk zijn we toch maar weggegaan want het was goed weer en de poes redt zich wel.
Bij thuiskomst verwachtte ik een veront-waardigde poes bij de deur. Maar nee hoor in geen velden of wegen te bekennen. Dat is gek. Dit is niet normaal. Ze is nooit ver of lang weg en krols is ze ook nog niet. Terwijl de pizza de oven in gaat, blijven we roepen en schudden. We besluiten na het eten op zoek te gaan. Voordat de ping van de oven gaat loop ik toch nog even naar achteren in de tuin. Misschien zit ze bij de achterburen, maar dan had ze me ook wel horen roepen. Ineens hoor ik in de verte een zielig miauwen! De schuur! Ze zit opgesloten in de schuur.
Toen ik om half zes thuiskwam, zat Cor lekker op het terras de krant te lezen. Al pratend heb ik mijn fiets weggezet en niet gemerkt dat de poes mee naar binnen glipte. De deur ging op slot en daar heeft ze bijna vier uur gezeten. Na haar vrijlating was ze wat timide, maar gelukkig gaat het bij poezen net als bij mensen, een bakje eten geeft veel troost.

FOR HEAVEN'S SAKE

2006-10-18T22:35:00.000+02:00

Het is dinsdagavond, en in plaats van hardlopen gaan we in mijn geboortestad Haarlem een heerlijk avondje uit. Martin en Gerda hebben ons geattendeerd op een balletvoorstelling van de Galili dansers in de nieuwe Toneelschuur . Hun uitnodiging om eerst bij hen te komen eten maakt het avondje uit compleet!

We hebben eigenlijk nog geen ervaring met modern ballet (wat ik achteraf meer dansen wil noemen en gymnastisch turnen) dus we laten ons helemaal verrassen door het Galili gezelschap. Het zijn mooie dansers. Gelukkig niet zo broodmager als de klassieke balletdanseressen. Ze zien er gespierd en heel atletisch uit. Zo dansen ze ook. Heel dynamisch en dan weer heel verstillend. Het is een indrukwekkende voorstelling. De muziek is ook heel bijzonder. Arabische klanken maar ook Trommel muziek.

Het ontbreken van vrede staat centraal. De voorstelling gaat over twee standpunten die lijnrecht tegenover elkaar staan en allebei extreem gedrag vertonen. Bijv. De Palestijnen en de Israeliers. De twee kunnen niet met elkaar leven maar hebben tegelijkertijd geen andere mogelijkheid dan elkaar te omarmen.

De choreograaf Itzik Galli zegt hierover het volgende:
This evening in order to remember the places we come from and the world that surrounds them. Where there are people who seem to take pleasure in violence like it is some kind of poetry. Where denial is a contagious disease. But also where people have to live with wounds and losses that will never heal. What I have created is not meant as an insult or an accusation. It is an expression of the pain I feel. I let out my thoughts. Wake up my emotions, and yours too, to scream enough!.

Een duideljk verhaal wat precies zo voelde. Bijvoorbeeld toen twee dansers ritmisch met hun eigen handen hun lichamen kastijden. Je zag het rood worden van de huid. Het hield maar niet op. Schouders, borsten, buik en benen steeds roder. Ze bleven maar slaan. Wij hadden in de zaal ook het gevoel, wilden het uitschreeuwen, STOP. Hou op. Het is genoeg...
Het was een hele bijzondere voorstelling. Martin bedankt voor de tip,en voor de gezellige avond!!

World Bread day '06

2006-10-16T20:44:00.000+02:00

"World bread day '06

Dit is een uitnodiging van Zorra om mee te doen aan het blog event, World Bread Day. De bedoeling is een brood te bakken, en erover te schrijven. Ik moest meteen denken aan de dag dat wij bij de leerden brood te bakken op een open vuur. Dat was een leuke en nuttige ervaring. Want nu zouden we overal tijdens onze trekvakanties kunnen overleven. We weten nu hoe we een vuur moeten maken en kunnen zelfs op vakantie ons eigen brood bakken! Het brood ziet er niet uit als brood van een echte bakker maar toch was de smaak errug.. eh... vurig!

Papier maken

2006-10-14T18:46:00.000+02:00

Als je wilt weten hoe het proces van papier maken in zijn werk ga dan eens naar de Papierfabriek de middelste molen in Loenen (vlakbij Apeldoorn). Dat hebben wij vandaag ook gedaan. Enthousiaste vrijwilligers vertellen je alles over papier maken en ze laten je het hele traject zien. Op de plek van de molen was er in 1600 al een papierfabriek maar werd pas in de 19de eeuw omgebouwd voor een machinaal proces. Er wordt ook papier met de hand geschept inclusief watermerk. In de winkel is er voor creatieve geesten papier te koop gemaakt van verschillende grondstoffen. De grondstoffen die gebruikt worden om papier te maken zijn o.a. spijkerbroeken, riet (je ziet de pluimpjes nog zitten) en ook zelfs olifantenpoep! Leuk idee voor een dagje uit.

Indian summer

2006-10-11T21:34:00.000+02:00

Alweer is het een mooie dag. De temperatuur blijft hoog en we kunnen nog steeds heerlijk in de tuin zitten. Onze tuinvriendjes die zich normaal allang ingegraven zouden moeten hebben, liggen overdag heerlijk te zonnen.

Hoe lang ze al in onze tuin wonen is niet helemaal duidelijk en hoe ze er gekomen zijn al helemaal niet. Zomaar uit de lucht komen vallen. In het voorjaar zagen we ineens een stuk of wat hele kleine kikkertjes in onze poel rondzwemmen. Ze lagen vaak aan de rand op de grotere stenen tussen de waterplanten. Soms telden we er wel een stuk of zes. Ik heb er ook wel eens een tijdens het onkruid wieden verjaagd. Dan schrik je wel als er iets ineens voor je wegspringt. Gelukkig hebben de katten die de poel als drinkbak gebruiken er (denken wij) nog geen een te pakken gehad.

Texel

2006-10-08T23:39:00.000+02:00

Altijd als we met de boot naar onze vrienden Frank en Ineke op Texel gaan, heb ik een heerlijk vakantiegevoel. Terwijl het soms ook om het jaarlijks tandarts bezoek gaat. Maar omdat dat altijd gevolgd wordt door een gezellig samenzijn is dat snel vergeten.

We willen alles uit zo'n dag willen halen en dat betekent vroeg op. Blijkbaar toch te laat want het is altijd weer spannend of we de geplande boot zullen halen. Gelukkig is dat vandaag (zondag) geen probleem. Na wat koffie en bijkletsen zetten we Marleen af om op haar nieuwe pony te gaan rijden en zijn we heel nieuwsgierig naar de voortgang van het " Zethof" in Den Hoorn. We picknicken in de riante achtertuin en gaan daarna een heerlijk stuk wandelen bij Den Hoorn.
Het is fantastisch weer en we volgen de groene route (terwijl we niet weten hoe lang die is), totdat een deel van ons gezelschap weigert om verder te lopen.

Daar kunnen we niet tegenop en bovendien hebben we al die heerlijke hacheeschotel horen pruttelen in de garage. Dat gaat er na zo'n wandeling wel in en zijn we net op tijd om voor de ondergaande zon de boot naar Den Helder te halen.

HOERA!

2006-10-07T18:00:00.000+02:00

Ik spring een gat in de lucht. Mijn eigen weblog kan nu van start gaan. Het is me nog niet helemaal duidelijk hoe alles werkt, maar daar kom ik met schade en schande wel achter. Zoveel te doen, te beleven en te zien. Dit wordt mijn plek om vast te leggen wat ik niet wil vergeten. Het wordt een allegaartjes blog, want mijn interesses zijn te divers om er een themablog van te maken.Maar misschien wordt het een te rommelig geheel. Ik zie wel, Ik vind het in ieder geval leuk als je je mening geeft.